ja jij. Mijn vriend. Jij.

Hier zit ik dan. Al een hele avond, na te denken over vriendschap en relaties. Met een wodka sprite in de ene hand en een marlboro light in de ander.

Ik heb maar een handje vol mensen waar ik écht om geef. En ik slaagde erin om met twee ervan ruzie te maken. Ze stelden me allebei diep teleur. De ene omdat ie mijn gezaag niet meer aan kan, de ander omdat ik haar gezaag niet meer aan kan. Van ironie gesproken.

Het deed me nadenken. Ben ik veranderd in een egocentrisch wicht dat van haar hele omgeving verwacht dat ze denken, zijn en doen zoals ik? Vrienden zijn in goede tijden is simpel. Er zijn voor elkaar in tijden van traantjes en groot verdriet, is een heel ander verhaal.

Maar hoeveel mensen kom je tegen in je leven, die je kunnen kwetsen tot in je kleine teen? Hoeveel mensen kom je tegen die je een smsje sturen met “weet je, jij bent fantastisch”. Zomaar, zonder reden. Gewoon omdat dat fijn is om te krijgen. Hoeveel mensen kom je tegen die ’s nachts op je zitten wachten tot je thuis komt? Omdat ze wisten dat je die avond met je kop tegen de muur ging knallen bij de kerel waar je veel meer voor voelde dan je wou toegeven?

Weinig. Heel weinig.

Dus liefste vriend van me. Dus liefste vriendin van me. Het spijt me, ookal vind ik dat ik niks verkeerd deed. Je bent fantastisch. Gewoon. Omdat je bent wie je bent, en daar ben ik je dankbaar voor.

elk.

Zegt maar keer uw gedacht!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s