Job van de hele wereld…

Hoe zelfzeker je als vormgever ook kan zijn, les goûts et les couleurs ne se discutent pas zeggen ze wel eens… Hoe verzot je ook zelf kan zijn op een ontwerp, de kans blijft bestaan dat de klant het maar niks vindt. En dan sta je daar. De klik die je dacht te hebben, blijkt helemaal niet de klik te zijn.

Het verzenden van een ontwerp en vervolgens wachten op de reactie doet mijn zelfzekerheidspeil dan ook dalen tot -duust. Telkens opnieuw. Of het nu ontwerp 1 is of ontwerp 639. Je slaapt er niet van, zeg ik. De uren die ik wakker lag, opstond, en nog eens ging kijken naar het ontwerp zijn ontelbaar aan het worden.

Ik denk dat het net daarom is dat ik het doe. Raar hè?

Maar… Vandaag stond ik (weer maar eens) in mijn plaatselijke supermarkt als ik een mail kreeg met “DE MAAAAAXX!”. Daar stond ik dan mijn vreugdedansje te doen, in de gang van de patatjes dan nog wel. Het scheelde geen haar of ik had een vreemde de knuffel van z’n leven gegeven.

Bij deze… Ik loop goed gezind.

elk.

Zegt maar keer uw gedacht!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s