En zo werd ik gedumpt. En bedrogen. De dag voor valentijn. Wat ik haat, want ik doe niet mee aan Valentijn. Als je dan net gedumpt wordt, is het ineens ‘de dag voor valentijn’.

Sombere tijden ging ik tegemoet. Zo werd mijn berging mijn leefruimte. Werd ik ’s nachts wakker in de hoop van een smsje. Overal waar ik ging, alles wat ik deed. Ik had afleiding nodig. Of ik werd een dik vet wijf die in haar berging leefde. Telefacts verhaal ftw.

maart 2011…

JA, twitter! Dat is het! Ik activeer mijn twitter account terug!! Geen hol begreep ik ervan. Twiet, rietwiet, dèè’éms, hesjtags? Geen hol dus. Een groot wit leeg vlak staart me aan en vraagt me ‘what’s happening?’. WHAT’S HAPPENING?! Serieus? Twitter, you do not need to know. Er beginnen mij twieps te volgen, ik volg ze maar uit beleefdheid terug en probeer mezelf wat gewoon te maken met de termen. Tweets dus. En retweets. En DM’s. En hashtags. Ok ok, ik heb het.

En zo werd ons @issuus geboren. En ontsnapte ik uit mijn berging…

Na nog geen 3 dagen voegt er mij iemand toe op facebook. Euh. Wie ben jij? Wat een rare foto ook. Ahaaa, dat is iemand van twitter! Ik klik op accepteren en dan… niks. En man daar heb ik nu eens een hekel aan. Vreemden voegen je toe, en dan niks meer. Uit beleefdheid stuur ik dus een mailtje. ‘Ik ken je niet, maar uit beleefdheid, één goeiedag! Hoe gaat het?’. Ik ben beleefd opgevoed dat merk je.

Tot mijn grote verbazing krijg ik het meest cliché antwoord ooit. “Euh, ik dacht dat ik je ergens van kende”. Een diepe zucht. “Ah, ’t is zo ene.” gelukkig herpakt hij zich bijzonder snel. Hij blijkt een creatieve duizendpoot te zijn. Met een zwak voor verhalen. En verhalen, dat heb ik. En zo mailen we, chatten we, dagen aan een stuk. Over weerwolven met strikjes en samen het licht uitdoen. Achteraf bekeken zijn wij gewoon een stel rare mensen, mensje en ik.

Mijn moeder merkt de plotse aandacht van de jongeman op, uiteraard krijg ik telefoon…

Mam; Wie is dat?!
Ik; Goh, euh, iemand van twitter.
Mam; Schoon ventje precies.
Ik; euh, ja misschien dat weet ik nog niet.
Mam; ooooh dus jij doet ook aan cyberdaten!!!

WAT?! … OOK? Ik wist niet wat ik erger vond, het woord ook of het woord cyberdaten. Ik laat meteen mensje weten dat ik niet aan cyberdaten noch blinddaten doe. Geen probleem! Klonk het, wij… wij doen gewoon aan blyberdaten! Creatief, ik zei het toch. En als er één ding is waar ik een zwak voor heb, dan is het creativiteit.

Blyberdaten it is.

elk.

3 replies on “ik zeg… SE01E04.

Zegt maar keer uw gedacht!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s