De zoektocht van Robin en mij naar een huis is niet echt vlekkeloos verlopen. Te groot, te duur, te klein, te oud, te nieuw, te vakskes, te ver, te lelijk. ’t Was altijd iets. Gelukkig zijn wij 2 even irritante mensen samen, dacht ik toen we het vijfduustste huis weer keer hadden afgekeurd.

“Ma ei, die vloer!” 
“Fak seg die ramen” 
“Nee ze, ik douche mij nie in een bad”
“Dien tram passeert echt op 50 cm van da huis”
“Ik moet da wel kunnen inbrengen he?”
“Mijnen boekhouder gaat da nie ok vinden”
“Stopt keer met stressen jong”
“Ik heb wel ma twee weken nie meer he!”
“Irritante trut”
“Koppigen ezel”

’t Was wel een fijne tijd zo.

Maar nu! Aha! Mag ik u in primeur voorstellen!
Dames en heren, appels en peren, boeren en boerinnen…
HET VERHUIZEN KAN BEGINNEN!

Verhuizers, schilders, kuisvrouwen, zuiplappen en uitpakkers mogen zich voortaan melden in de tweebruggenstraat.
(Ja, niet de Liesbethsteeg. Wispelturige mensen wij, ‘k weet het.)

One thought on “’t Was altijd iets.

Zegt maar keer uw gedacht!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s