6 februari, fak ik heb zenuwen. 

Ik weet niet goed wat er met me aan de hand is, maar de stress begint te komen. En hard. Maandag is het van dat. Dan zeg ik goedgemutst “goedemorgen!” tegen mijn collega, mede founder, goede vriend, en dat voor (hopelijk) de rest van onze carrière. Hoe scary is da?! Ik zal maar boterkoeken meenemen.

En dan beginnen we aan de website. En dus ook meteen de manier waarop we zullen communiceren naar de buitenwereld toe. Naar jullie. Naar prospects. Naar concurrenten.

“You never get a second chance to make a first impression”, over and over again. In mijn hoofd. Gelukkig hebben we nog een derde partner, inclusief strategisch inzicht.

En dan? Vragen mensen mij. Wat gaat ge dan doen?! Dan ga ik de baan op tot ik erbij neerval! Naar wie? Vragen ze dan. FAKJOEMOEIDEUNIE, denk ik dan. Zo’n mensen doen me enkel maar meer zenuwen krijgen. Misschien moeten we een nieuwsbrief sturen. Misschien moeten we een campagne doen. Misschien moeten we iets onozel doen. Misschien moeten we zelfs helemaal niks doen, en komen jullie naar ons toe. Omdat jullie geloven in ons talent misschien? Of in het Heaven Can Wait eco-systeem? Of misschien…

Het zijn allemaal vragen die de komende week zullen worden beantwoord.
Wie daar trouwens een mening over heeft of héél zeker wil zijn dat ie in onze mailinglist zit, laat uw gigantisch interessante commentaar of enkel je
e-mailadres na!