Zaterdagochtend, 7h. Opstaan tijd.

Het lief vertrekt weer voor een week, ik zet koffie, ik krijg een zoen en weg is ie. Tot mijn grote verbazing slaapt #minime nog. Daar stond ik dan. Om 7h22 klaarwakker. Naar de bakker dan maar voor ze wakker is. Zonder BH uiteraard want het is vrouwendag.

Dat moet een eeuwigheid geleden zijn dat ik nog eens nuchter om 7h30 in Gent wandel. En op mijn terugweg, overvalt het me.

Fak, mijn leven is schoon.

Ik heb een dochter die me de ruimte geeft om een jonge mama te zijn. En af en toe eens tijd voor mezelf te maken.
Ik heb een lief die me de ruimte geeft mezelf te zijn. En ik hem.
Ik woon in een prachtig huis, ik heb mijn eigen bedrijf sinds kort, ik heb fantastische vrienden.

Gelukkig weet ik maar al te goed wat het is om helemaal niet alles te hebben. Er is een andere tijd geweest. Er is een tijd geweest dat ik zodanig hard op zoek was naar geluk dat ik ongelukkig was. Ik vond mijn weg niet. Niet privé, niet professioneel. En dan laat je je misbruiken. Privé en professioneel. En dan geraak je in een straatje zonder einde.

Ik denk dat ik de juiste mensen tegen kwam. En leerde om gelukkig te zijn alleen, gelukkig te zijn met wat ik had.

En kijk nu.
Wat een wandeling allemaal niet kan doen.

6 replies on “Wandeling.

  1. Zo’n dingen overvallen mij ook altijd op de raarste momenten. Voor het rode licht of bij het wachten op mijn zoontje aan de schoolpoort. Weird, maar leuk!

Zegt maar keer uw gedacht!

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s